Teşkilat-ı Esasiye Kanunu, Türkiye Cumhuriyeti'nin temel yönetim yapısını belirleyen önemli bir yasadır. Bu kanun, Osmanlı İmparatorluğu'nun eski idari birimlerini yeni Türkiye Cumhuriyeti'nin ihtiyaçlarına uygun olarak yeniden düzenlemiştir. 60. madde ise bu yeniden düzenleme kapsamında sancakların kaldırılmasını ve bağımsız mutasarrıflıkların oluşturulmasını öngörmüştür.
Zonguldak, bu kanun çerçevesinde ilk mutasarrıflık olarak belirlenmiş ve vilayet statüsüne yükseltilmiştir. Bu değişim, Zonguldak'ın Osmanlı dönemindeki idari yapısından Cumhuriyet döneminin modern idari yapılanmasına geçişte önemli bir adımı temsil etmektedir.
Bu tarihi adım, Zonguldak'ın Türkiye'nin kömür madenciliği ve sanayi alanındaki stratejik önemini vurgulayan bir dönüm noktasıdır. Ayrıca, Türkiye Cumhuriyeti'nin ilk yıllarında yapılan idari reformların bir göstergesi olarak da değerlendirilebilir.