İnsan özgürlüğün değerini çoğu zaman kaybetmeden anlayamıyor. Dışarıda yürürken, sevdiklerinle otururken, bir sokakta özgürce nefes alırken bunun ne kadar büyük bir nimet olduğunu düşünmüyorsun. Çünkü özgürlük, insanın elindeyken sıradan geliyor. Ta ki bir gün demir parmaklıkların ardına düşene kadar…
Hapishane… Dört duvar arasında geçen ağır bir hayat. Orada zaman bile farklı akar. Dakikalar saat olur, geceler bitmek bilmez. İnsan bazen küçücük bir pencereden gökyüzüne bakar. Havada süzülen kuşları izlerken içinden şu sözler dökülür:
“Ben neden bir kuş kadar özgür olamadım?”
Bir kuş gökyüzünde istediği yere uçar. Önünde ne demir kapılar vardır ne de kilitler… Ama insan yaptığı bir hata, işlediği bir suç yüzünden kendi hayatını kendi elleriyle karartır. İşte o zaman dışarıdaki en küçük şey bile özlem olur. Bir annenin sesi, çocuğunun gülüşü, sokaktaki kalabalık, rüzgarın yüzüne vurması… Hepsi birer hayal gibi gelir.
Cezaevindeki mahkumların en büyük cezası sadece dört duvar değildir. Asıl ceza vicdanla baş başa kalmaktır. İnsan geceleri sessizlik içinde düşünür:
“Keşke o hatayı yapmasaydım… Keşke özgürlüğümün kıymetini bilseydim…”
Çünkü hayat dışarıda akıp giderken sen demir parmaklıkların arkasında kalırsın. Baban ölür, cenazesine gidemezsin… Annen ölür, son kez elini tutamazsın… Çok sevdiğin insanlar birer birer toprağa girer ama sen sadece duvarlara bakarsın. İşte insanın içini en çok yakan acı da budur.
Bir gün annenin “oğlum” diye seslenmesini özlersin. Babanın nasihatlerini özlersin. Kardeşinle bir sofrada oturmayı, çocuklarının kokusunu özlersin. Ama artık zaman geri dönmez. O yüzden insan daha dışarıdayken, özgürce gezerken bir kez durup düşünmeli:
“Ben bir hata yaparsam ne kaybederim?”
Bir dakikalık öfke, bir yanlış arkadaş, bir anlık gaflet insanın ömrünü karartabiliyor. Hapishaneler sadece suçluların olduğu yerler değil; pişmanlıkların, gözyaşlarının ve yarım kalan hayatların olduğu yerlerdir.
Bugün özgürce yürüyebiliyorsan, ailene sarılabiliyorsan, annenin yaptığı yemeği yiyebiliyorsan bunun kıymetini bil. Çünkü özgürlük kaybedildiğinde geri gelmesi çok zor oluyor.
Ve unutma kardeşim…
Dışarıdayken suç işlemeden önce bunları düşün. Çünkü bir gün gökyüzündeki kuşlara bakıp sen de şöyle diyebilirsin:
“Ben bir kuş gibi özgür olamadım…”
